خوش آمدید

فروآلیاژ چیست؟
فروآلیاژها آلیاژهای آهنی هستند که به عنوان آلیاژ و مواد افزودنی به فلزات مذاب و فولادها اضافه می شوند تا تغییرات مطلوبی در خواص فولاد و برخی فلزات ایجاد کنند. یکی از معروف ترین و پرکاربردترین فروآلیاژها فروسیلیس ( فروسیلیسیون ) است.

مواد فروآلیاژی
همانطور که گفته شد فروآلیاژها آلیاژهای مختلفی از آهن هستند که با درصد بالایی از عناصر دیگر مانند منگنز (Mn)، آلومینیوم (Al) یا سیلیکون (Si) ترکیب می شوند. فروآلیاژها نه تنها به دلیل ساختار شکننده و نامناسب در صنعت قابل استفاده هستند، بلکه ترکیب آنها با فولادهای آلیاژی خواص ویژه ای در این فلزات ایجاد می کند. این مواد همچنین نقطه ذوب پایین تری نسبت به عناصر خالص دارند و به فولاد مایع اضافه و با آن ترکیب می شوند تا خواص مطلوبی برای تولید محصولات خاص ایجاد کنند.

برخی از فروآلیاژهای اصلی عبارتند از:

فرومنگنز
فروکروم
فرو مولیبدن
فرو تیتانیوم
فرو وانادیوم
فروسیلیس
فرو بورون
فرو فسفر
تاریخچه فروآلیاژها
 قبل از سال 1900، سیلیکون فلزی و فروسیلیس و به طور کلی فروآلیاژها، مانند سنگ معدن چدن یا سنگ معدن منگنز آهنی، در کارخانه های گرافیت و در کوره های خاکی با کک و سایر عوامل کاهنده تولید می شدند. با استفاده از این روش، چون فروآلیاژها به نقطه دمای مناسبی نرسیدند، مواد و محصولات غیریکنواختی ایجاد کردند و از نظر کیفیت، تنها در موارد محدودی در صنعت قابل استفاده بودند. تا سال 1920 از کوره های بلند فقط برای تولید آهن خام استفاده می شد و به جای شارژ سنگ آهن خالص، سنگ معدن منگنز، کروم یا تیتانیوم برای تولید فروآلیاژ شارژ می شد و از محصولات نهایی بی کیفیت استفاده می شد.تولید و

تولید فروآلیاژ

فروآلیاژها با استفاده از سنگ معدن فلزات غیرآهنی، سنگ آهن، کک و زغال سنگ و به دو روش از جمله روش های زیر تولید می شوند.

فر بلند
این روش قدیمی تر است و امروزه کمتر برای تولید فروآلیاژ استفاده می شود.

کوره قوس الکتریکی
با توسعه صنایع و ایجاد ژنراتورها، تولید خمیر الکترود نیز صنعتی شد، از جمله سیلیسیم فلزی و فروسیلیس تولید شده به روش قوس. در این روش کوره های تولید فروآلیاژ به کوره های قوس زیر آب معروف هستند.

این روش جدیدتر و بهتر از روش کوره بلند است و استفاده از آن در حال افزایش است. چین، قزاقستان، هند، آفریقای جنوبی و روسیه از بزرگترین تولیدکنندگان فروآلیاژ هستند.

کاربرد فروآلیاژها

فروآلیاژها در صنعت فولاد و آلیاژ برای ایجاد خواص ویژه در این فلزات و ایجاد خواص منحصر به فرد در فولاد و چدن و همچنین انجام فعالیت های مهم در طول فرآیند استفاده می شوند. در ادامه کاربردهای فروآلیاژها را شرح خواهیم داد.

اکسیژن رسانی (اکسیژن زدایی)
در فرآیند فولادسازی از فروآلیاژها به عنوان جاذب اکسیژن استفاده می شود. در ساخت فولاد، آهن خام اکسید شده و به فولاد تبدیل می شود، فرآیندی که طی آن ناخالصی های نامطلوب موجود در آهن مانند کربن (C)، گوگرد (S)، فسفر (P) و غیره حذف می شود. توسط اکسیژن یا اکسیدهای آهن. آنها به اکسیدهای مربوطه خود (یعنی سرباره) تبدیل می شوند. علاوه بر این، در فرآیند اکسیداسیون، همیشه مقداری اکسیژن در آهن ترکیب نشده باقی می ماند و هنگام یخ زدن، سوراخ هایی در آهن ایجاد می کند که کیفیت آهن را پایین می آورد و بر خواص مکانیکی آهن تأثیر نامطلوب می گذارد. .برای جلوگیری از تخلیه آهن، قبل از تکمیل فرآیند باید اکسیژن زدایی انجام شود. بهترین روش اکسیژن زدایی اضافه کردن عناصری است که میل ترکیبی بیشتری نسبت به آهن برای اکسیژن دارند، مانند کروم (Cr)، آلومینیوم (Al)، سیلیس (Si) و منگنز (Mn). بنابراین به دلایلی که در بالا ذکر شد از آلیاژهایی مانند فرومنگنز، فروسیلیس، سیلیکون-کروم، سیلیکون-کلسیم و سیلیکون-آلومینیوم در اکسیژن زدایی استفاده می شود.

آشنایی کامل با فروآلیاژها، انواع، روش های تولید و کاربرد آنها.
فاطمه سالاریه
مطالعه 8 دقیقه ای
ارائه شده توسط
توسط
فاطمه سالاریه
راهنمای محصول
2020/08/13
1.9 هزار بازدید
یک نظر اضافه کنید
آشنایی کامل با فروآلیاژها، انواع، روش های تولید و کاربرد آنها.
آشنایی کامل با فروآلیاژها، انواع، روش های تولید و کاربرد آنها.

از فروآلیاژها برای تغییر خواص فولادها و برخی فلزات استفاده می شود. اگر می خواهید در مورد فروآلیاژها، انواع و کاربردهای آنها بیشتر بدانید، این مقاله را بخوانید.

فروآلیاژ چیست؟
فروآلیاژها آلیاژهای آهنی هستند که به عنوان آلیاژ و مواد افزودنی به فلزات مذاب و فولادها اضافه می شوند تا تغییرات مطلوبی در خواص فولاد و برخی فلزات ایجاد کنند. یکی از معروف ترین و پرکاربردترین فروآلیاژها فروسیلیس ( فروسیلیسیون ) است.

مواد فروآلیاژی
همانطور که گفته شد فروآلیاژها آلیاژهای مختلفی از آهن هستند که با درصد بالایی از عناصر دیگر مانند منگنز (Mn)، آلومینیوم (Al) یا سیلیکون (Si) ترکیب می شوند. فروتیتانیوم نه تنها به دلیل ساختار شکننده و نامناسب در صنعت قابل استفاده هستند، بلکه ترکیب آنها با فولادهای آلیاژی خواص ویژه ای در این فلزات ایجاد می کند.این مواد همچنین نقطه ذوب پایین تری نسبت به عناصر خالص دارند و به فولاد مایع اضافه و با آن ترکیب می شوند تا خواص مطلوبی برای تولید محصولات خاص ایجاد کنند.

برخی از فروآلیاژهای اصلی عبارتند از:

فرومنگنز
فروکروم
فرو مولیبدن
فرو تیتانیوم
فرو وانادیوم
فروسیلیس
فرو بورون
فرو فسفر
تاریخچه فروآلیاژها
 قبل از سال 1900، سیلیکون فلزی و فروسیلیس و به طور کلی فروآلیاژها، مانند سنگ معدن چدن یا سنگ معدن منگنز آهنی، در کارخانه های گرافیت و در کوره های خاکی با کک و سایر عوامل کاهنده تولید می شدند. با استفاده از این روش، چون فروآلیاژها به نقطه دمای مناسبی نرسیدند، مواد و محصولات غیریکنواختی ایجاد کردند و از نظر کیفیت، تنها در موارد محدودی در صنعت قابل استفاده بودند. تا سال 1920 از کوره های بلند فقط برای تولید آهن خام استفاده می شد و به جای شارژ سنگ آهن خالص، سنگ معدن منگنز، کروم یا تیتانیوم برای تولید فروآلیاژ شارژ می شد و از محصولات نهایی بی کیفیت استفاده می شد.

تولید و تولید فروآلیاژ
تولید و تولید فروآلیاژ
تولید و تولید فروآلیاژ
فروآلیاژها با استفاده از سنگ معدن فلزات غیرآهنی، سنگ آهن، کک و زغال سنگ و به دو روش از جمله روش های زیر تولید می شوند.

فر بلند
این روش قدیمی تر است و امروزه کمتر برای تولید فروآلیاژ استفاده می شود.

کوره قوس الکتریکی
با توسعه صنایع و ایجاد ژنراتورها، تولید فروآلیاژها نیز صنعتی شد، از جمله سیلیسیم فلزی و فروسیلیس تولید شده به روش قوس. در این روش کوره های تولید فروآلیاژ به کوره های قوس زیر آب معروف هستند.این روش جدیدتر و بهتر از روش کوره بلند است و استفاده از آن در حال افزایش است. چین، قزاقستان، هند، آفریقای جنوبی و روسیه از بزرگترین تولیدکنندگان فروآلیاژ هستند.

کاربرد فروآلیاژها
کاربرد فروآلیاژها
کاربرد فروآلیاژها
فروآلیاژها در صنعت فولاد و آلیاژ برای ایجاد خواص ویژه در این فلزات و ایجاد خواص منحصر به فرد در فولاد و چدن و همچنین انجام فعالیت های مهم در طول فرآیند استفاده می شوند. در ادامه کاربردهای فروآلیاژها را شرح خواهیم داد.

اکسیژن زدایی (اکسیژن زدایی)
در فرآیند فولادسازی از فروآلیاژها به عنوان جاذب اکسیژن استفاده می شود. در ساخت فولاد، آهن خام اکسید شده و به فولاد تبدیل می شود، فرآیندی که طی آن ناخالصی های نامطلوب موجود در آهن مانند کربن (C)، گوگرد (S)، فسفر (P) و غیره حذف می شود. توسط اکسیژن یا اکسیدهای آهن. آنها به اکسیدهای مربوطه خود (یعنی سرباره) تبدیل می شوند. علاوه بر این، در فرآیند اکسیداسیون، همیشه مقداری اکسیژن در آهن ترکیب نشده باقی می ماند و هنگام یخ زدن، سوراخ هایی در آهن ایجاد می کند که کیفیت آهن را پایین می آورد و بر خواص مکانیکی آهن تأثیر نامطلوب می گذارد. .

برای جلوگیری از تخلیه آهن، قبل از تکمیل فرآیند باید اکسیژن زدایی انجام شود. بهترین روش اکسیژن زدایی اضافه کردن عناصری است که میل ترکیبی بیشتری نسبت به آهن برای اکسیژن دارند، مانند کروم (Cr)، آلومینیوم (Al)، سیلیس (Si) و منگنز (Mn). بنابراین به دلایلی که در بالا ذکر شد از آلیاژهایی مانند فرومنگنز، فروسیلیس، سیلیکون-کروم، سیلیکون-کلسیم و سیلیکون-آلومینیوم در اکسیژن زدایی استفاده می شود.

فروآلیاژها
آلیاژ
فروآلیاژهایی که در طی فرآیند برای تغییر خواص فولاد مورد استفاده قرار می گیرند (آلیاژ) مانند فروکروم، فرومنگنز کربن متوسط یا کم و آلیاژهای فرووانادیوم نامیده می شوند.این مواد در صورت ترکیب با فولاد مذاب، قابلیت افزایش و تغییر خواص محصول نهایی را دارند و عناصر آلیاژی با اعمال تغییرات در فاز تغییر فاز فولاد، خواص خود را تغییر می دهند.

به عنوان مثال، کروم وقتی به فولاد مذاب اضافه می شود، کیفیت ساختاری آن را بهبود می بخشد. با افزودن کروم، فاز آلفا با شبکه کریستالی شبکه مکعبی مرکزی (BC) یعنی فریت پایدارتر می شود و استحکام و مقاومت در برابر خوردگی آن افزایش می یابد. اکنون می دانید که چرا همه فولادهای ضد زنگ حاوی کروم هستند.

افزودن منگنز (Mn) به فولاد فاز گاما، که دارای یک شبکه کریستالی مکعبی با صفحات گریز از مرکز (Fc)، یعنی آستنیت است، قوی تر و پایدارتر می شود.